Javaanse Kris
Oude Javaanse kris in houten schede. De schede en het handvat hebben mooi houtsnijwerk. De kris of keris zelf is geroest.
In vroegere tijden droegen soldaten een kris als back-up wapen op het slagveld. Het golvende lemmet bracht meer schade toe aan de tegenstander dan een gewone, rechte dolk. Later droegen ook gewone burgers een kris uit zelfverdediging. Het bloedige imago van de kris behoort inmiddels tot het verre verleden. Nu wordt deze dolk met mystieke krachten sterk geassocieerd met de Indonesische cultuur, alhoewel de kris ook voorkomt in de Maleisische en Filipijnse cultuur.
De kris hoort bij Indonesische ceremoniële kleding en wordt vooral gedragen bij speciale gelegenheden, zoals een huwelijk en het Javaanse Nieuwjaar. Ze worden niet meer gedragen als wapen, maar voor status, zelfvertrouwen en leiderschap. In Indonesië dragen niet alleen mannen, maar ook vrouwen een kris. De vrouwelijke kris is echter veel kleiner, vaak niet groter dan een balpen. Uit harmonie en vrede dragen de Javanen het rituele wapen traditioneel laag op de rug. Bij de Balinezen ligt de kris juist hoog en steekt het handvat boven de rechterschouder uit, terwijl op het eiland Sulawesi de kris op de heup of buik wordt gedragen.
Overige informatie
| Afmetingen | 52cm lang (incl. handvat) |
|---|---|
| Staat | meerdere gebruikssporen |
Gerelateerde producten
-
Details
Deze bronzen penning toont een klassiek reliëfportret van Desiderius Erasmus, omgeven door een Latijnse randinscriptie met zijn naam en sterfjaar. Het ontwerp is gebaseerd op het beroemde humanistische penningtype dat in de 16e eeuw werd ontwikkeld en later meermaals is hernomen als intellectueel eerbetoon.
De keerzijde draagt de Latijnse spreuk “Non est constantia semper eadem loqui, sed semper eodem pertendere.” Deze tekst kan worden vertaald als: niet steeds hetzelfde zeggen, maar wel altijd naar hetzelfde doel blijven streven. De spreuk verwoordt kernachtig het humanistische gedachtegoed van Erasmus, waarin standvastigheid wordt gezien als trouw blijven aan principes, niet aan vaste formuleringen. Het bijbehorende scheurmotief versterkt deze inhoudelijke betekenis en geeft de keerzijde een symbolisch karakter.
De penning is vervaardigd uit brons en behoort tot een 19e‑eeuwse hergieting van het oorspronkelijke ontwerp. Dergelijke penningen werden geproduceerd voor verzamelaars, wetenschappers en instituten en vormen een herkenbare categorie binnen de Europese humanistische penningkunst. Dit exemplaar onderscheidt zich door de oudere herkomst in combinatie met materiaal, afwerkingsniveau en herleidbaarheid, waardoor het hoger wordt gewaardeerd dan veel vergelijkbare Erasmus-penningen in omloop. -
Details
Leuke vintage paraplubak in de kleur rood. Het betreft type ‘Dedalo’, ontworpen in 1966 door Emma Gismondi Schweinberger voor het wereldwijd bekende Italiaanse bedrijf Artemide. Uitgevoerd in de typische Space Age stijl van de jaren ’60.
Geschikt voor 7 paraplu’s.Let op: dit artikel kan niet worden verzonden maar enkel worden opgehaald in onze winkel.
-
Details
Vintage messenblok van hout, in de vorm van een kalkoen.
De veren zijn in dit geval verschillende messen. Het is een 10-delige set bedoeld om vlees mee te snijden.
De messen zelf hebben wat gebruikssporen, de handgesneden kalkoen is in goede staat. -
Details
2 rollen zeldzaam vintage Smurfenbehang uit 1978, gefabriceerd door de firma Rath & Doodeheefver.
De rollen zijn beide 53cm breed en 488cm lang.
Te gebruiken als accentmuur, meubelbekleding, kunstpaneel of feestdecoratie. Perfect voor retro-knutselwerken, cadeauverpakking en zelfs als achtergrond voor fotoshoots of theater.Rath & Doodeheefver werd opgericht in 1890 in Amsterdam door J.C. Doodeheefver Jr. en zijn stiefvader F.C. Rath en bood betaalbare behangontwerpen, ook geïnspireerd op de Deutsche Werkbund en Wiener Werkstätte.
In 1912 bouwde het bedrijf een imposant zeven-verdiepingen tellend pand aan de Prinsengracht, het zogeheten “Behangselpaleis”, met uitbreidingen in diverse Nederlandse steden.
Vanaf de jaren ’30 breidde het bedrijf uit naar België, met grote fabrieken in Duffel (1951) en Erembodegem (jaren ’70) onder leiding van Paul Johan Doodeheefver en zijn zoon Eric Tom.
Door dalende vraag in de jaren ’80 fuseerde het bedrijf met Goudsmit-Hoff; de Nederlandse fabriek sloot in 1982 en uiteindelijk werd het bedrijf in 1998 failliet verklaard.
